Ewangelia Łukasza 22:43BG1881

41A sam oddalił się od nich, jakoby na ciśnienie kamieniem, a klęknąwszy na kolana, modlił się,

42Mówiąc: Ojcze! jeźli chcesz, przenieś ten kielich ode mnie; wszakże nie moja wola, lecz twoja niech się stanie.

43I ukazał mu się Anioł z nieba, posilający go.

44Ale będąc w boju, gorliwiej się modlił, a był pot jego jako krople krwi ściekające na ziemię.

45A wstawszy od modlitwy, przyszedł do uczniów, i znalazł je śpiące od smutku.