Ewangelia Łukasza 21:34BG1881

32Zaprawdę powiadam wam, żeć nie przeminie ten wiek, ażby się to wszystko stało.

33Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą.

34A strzeżcie się, aby snać nie były obciążone serca wasze obżarstwem i opilstwem i pieczołowaniem o ten żywot, a nagle by na was przyszedł ten dzień.

35Albowiem jako sidło przypadnie na wszystkie, którzy mieszkają na obliczu wszystkiej ziemi.

36Przetoż czujcie, modląc się na każdy czas, abyście byli godni ujść tego wszystkiego, co się dziać ma, i stanąć przed Synem człowieczym.