Ewangelia Łukasza 20:7BG1881

5A oni myślili sami w sobie, mówiąc: Jeźli powiemy, z nieba, rzecze: Czemużeście mu tedy nie wierzyli?

6Jeźliż zasię rzeczemy, z ludzi, wszystek lud ukamionuje nas, ponieważ za pewne mają, że Jan jest prorokiem.

7I odpowiedzieli, że nie wiedzą, skąd by był.

8A Jezus im rzekł: I ja wam nie powiem, którą mocą to czynię.

9I począł do ludu mówić to podobieństwo: Człowiek niektóry nasadził winnicę, i najął ją winiarzom, i odjechał precz na czas niemały.