Ewangelia Łukasza 2:8BG1881

6I stało się, gdy tam byli, wypełniły się dni, aby porodziła.

7I porodziła syna swego pierworodnego; a uwinęła go w pieluszki, i położyła go w żłobie, przeto iż miejsca nie mieli w gospodzie.

8A byli pasterze w onej krainie w polu nocujący i straż nocną trzymający nad stadem swojem.

9A oto Anioł Pański stanął podle nich, a chwała Pańska zewsząd oświeciła je, i bali się bojaźnią wielką.

10I rzekł do nich Anioł: Nie bójcie się; bo oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie wszystkiemu ludowi: