Ewangelia Łukasza 15:30BG1881

28I rozgniewał się, a nie chciał wnijść; ale ojciec jego wyszedłszy prosił go.

29A on odpowiadając, rzekł ojcu: Oto przez tak wiele lat służę tobie, a nigdym nie przestąpił przykazania twego; wszakżeś mi nigdy nie dał koźlęcia, abym się z przyjacioły moimi weselił.

30Ale gdy ten syn twój, który pożarł majętność twoję z wszetecznicami, przyszedł, zabiłeś mu ono tłuste cielę.

31A on mu rzekł; Synu! tyś zawsze ze mną, a wszystkie dobra moje twoje są.

32Lecz trzeba było weselić się i radować, że ten brat twój umarł był, a zasię ożył, i zginął był a znaleziony jest.