Job 9:22BG1881

20Jeźlibym się usprawiedliwiał, usta moje potępią mię; jeźlibym się doskonałym czynił, tedy mię przewrotnym być pokaże.

21Chociażbym był doskonały, przecież ja tego do siebie znać nie będę; ale dam naganę żywotowi memu.

22Jedno jest, dla czegom to mówił: że tak doskonałego, jako i niezbożnego on niszczy;

23Jeźli biczem nagle zabija, z pokuszenia niewinnych naśmiewa się;

24Ziemia podana bywa w ręce niezbożnika, oblicze sędziów jej zakrywa. A jeźliż nie on, któż tedy inny jest, co to czyni?