Job 7:9BG1881

7Wspomnij, o Panie! iż wiatrem jest żywot mój, nie wróci się oko moje, aby widziało dobre rzeczy.

8Ani mię ogląda oko, które mię widywało; oczy twoje obrócone będą na mię, a mnie nie będzie.

9Jako niszczeje obłok i przemija, tak zstępujący do grobu nie wynijdzie;

10Nie wróci się więcej do domu swego, ani go więcej pozna miejsce jego.

11Przetoż ja nie mogę zawściągnąć ust moich; mówić będę w utrapieniu ducha mego, będę rozmawiał w gorzkości duszy mojej.