Job 6:22BG1881

20Ale się zawstydzili, iż w nich ufali; a gdy tam przyszli, oszukali się.

21Tak zaiste i wy, bywszy nie jesteście; widząc utrapienie moje, lękacie się.

22Izalim mówił: Przynieście mi co, a z majętności waszej dajcie mi dary?

23I wybawcie mię z rąk nieprzyjaciela, a z rąk okrutników odkupcie mię?

24Nauczcież mię , a ja umilknę; a w czemem zbłądził pokażcie mi.