Job 6:19BG1881

17Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.

18Udawają się tam i sam z dróg swoich; rozciekają się po miejscach bezwodnych, i giną.

19Podróżni ludzie z krainy Teman obaczyli je; a którzy szli do Seba, mieli w nich nadzieję.

20Ale się zawstydzili, iż w nich ufali; a gdy tam przyszli, oszukali się.

21Tak zaiste i wy, bywszy nie jesteście; widząc utrapienie moje, lękacie się.