Job 6:17BG1881

15Bracia moi omylili mię jako potok; pominęli jako gwałtowne potoki,

16Które bywają mętne od lodu, w których się śnieg ukrywa;

17Czasu którego topnieją, zaginą; a czasu gorącości niszczeją z miejsca swego.

18Udawają się tam i sam z dróg swoich; rozciekają się po miejscach bezwodnych, i giną.

19Podróżni ludzie z krainy Teman obaczyli je; a którzy szli do Seba, mieli w nich nadzieję.