Job 42:4BG1881

2Wiem, że wszystko możesz, i nie może być zahamowany zamysł twój.

3Któż jest ten, pytasz, który zaciemnia radę Bożą nieumiejętnie? Dlatego przyznaję, żem nie zrozumiał; dziwniejsze są te rzeczy, niżbym je mógł pojąć i zrozumieć.

4Wysłuchajże, proszę, gdybym mówił; a gdy się będę pytał, oznajmijże mi.

5Przedtem tylko ucho słyszało o tobie; ale teraz oko moje widzi cię.

6Przetoż żałuję i pokutuję w prochu i w popiele.