Job 4:5BG1881

3Otoś ich wiele uczył, i ręceś mdłe potwierdzał.

4Upadającego wspierały mowy twoje, a kolana zemdlone posilałeś.

5A teraz, gdy to na cię przyszło, niecierpliwie znosisz, a iż cię dotknęło, trwożysz sobą.

6Azaż pobożność twoja nie była ufnością twoją, a uprzejmość spraw twoich oczekiwaniem twojem?

7Wspomnij proszę, kto kiedy niewinny zginął? albo gdzieby ludzie szczerzy zniszczeli?