Job 4:14BG1881

12Nadto doszło mię słowo potajemnie, i pojęło ucho moje cokolwiek z niego.

13W rozmyślaniu widzenia nocnego, gdy przypada twardy sen na ludzi,

14Zdjął mię strach i lękanie, które wszystkie kości moje przestraszyło.

15A duch szedł przed twarzą moją, tak, iż włosy wstały na ciele mojem.

16Stanął, a nie znałem twarzy jego, kształt tylko jakiś był przed oczyma memi; uciszyłem się, i słyszałem głos mówiący: