Job 38:9BG1881
Biblia Protestancka · BG1881 · Werset 9 z 41
"Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;"
W kontekście
7Gdy wespół śpiewały gwiazdy zaranne, a weselili się wszyscy synowie Boży.
8Któż zamknął drzwiami morze, gdy się wyrywało, jakoby z żywota wychodząc?
9Gdym położył obłok za szatę jego, a ciemność za pieluchy jego;
10Gdym postanowił o niem dekret mój, a przyprawiłem zaworę i drzwi do niego,
11I rzekłem: Aż dotąd wychodzić będziesz, a dalej nie postąpisz, a tu położysz nadęte wały twoje.