Job 31:9BG1881

7Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:

8Tedy niechże ja sieję, a inszy niech pożywa, a moje latorośle niech będą wykorzenione.

9Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego:

10Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają.

11Boć to jest sprosny występek, a nieprawość osądzenia godna,