Job 31:7BG1881

5Jeźlim chodził w kłamstwie, a spieszyła się na zdradę noga moja:

6Niech mię zważy na wadze sprawiedliwej, a niech Bóg pozna szczerość moję.

7Jeźliż ustąpiła noga moja z drogi, a za oczyma memi szłoli serce moje, i do rąk moich jeźliż przylgnęła jaka zmaza:

8Tedy niechże ja sieję, a inszy niech pożywa, a moje latorośle niech będą wykorzenione.

9Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego: