Job 30:24BG1881

22Podnosisz mię na wiatr, i wsadzasz mię nań, a zdrowemu rozsądkowi rozpłynąć się dopuszczasz.

23Wiemci, że mię na śmierć podasz, i do domu wszystkim żyjącym naznaczonego.

24Wszakże na grób nie ściągnie ręki swej, a gdy ich niszczyć będzie, wołać nie będą.

25Izalim nie płakał nad dniem utrapionego? izali się nie smuciła dusza moja nad ubogim?

26Gdym dobrego oczekiwał, oto przyszło złe; a gdym się spodziewał światłości, przyszła ciemność.