Job 3:8BG1881

6Bodaj była noc onę osiadła ciemność, aby nie szła w liczbę dni rocznych, i w liczbę miesięcy nie przyszła!

7Bodaj noc ona była samotna, a śpiewania aby nie było w niej!

8Bodaj ją byli przeklęli, którzy przeklinają dzień, którzy są gotowi, wzruszać płacz swój!

9Bodaj się były zaćmiły gwiazdy przy zmierzkaniu jej! a czekając światła, aby się go była nie doczekała, ani nie oglądała zorzy porannej!

10Iż nie zawarła drzwi żywota mego, a nie skryła boleści od oczu moich.