Job 22:7BG1881

5Azaż złość twoja nie jest wielka, i niemasz końca nieprawościom twoim?

6Albowiemeś pobierał zastaw od braci twoich bez przyczyny, a z szat odzierałeś nagich.

7Wodyś spracowanemu nie podał, a głodnemu odmówiłeś chleba.

8Ale człowiekowi możnemu dałeś ziemię, a ten, który był w powadze, mieszkał w niej.

9Wdowy puszczałeś próżne, a sierót ramiona potarłeś.