Job 22:19BG1881

17Którzy mawiali Bogu: Odejdź od nas; cóżby im uczynił Wszechmogący?

18Gdyż on był napełnił dobrem domy ich; (ale rada niepobożnych daleka jest odemnie.)

19Co widząc sprawiedliwi, weselili się, a niewinny naśmiewał się z nich.

20Zwłaszcza, iż nie była wycięta majętność nasza, lecz ostatki ich ogień pożarł.

21Przyuczaj się, proszę, z nim przestawać, a uczyń sobie z nim pokój: boć się tak będzie szczęściło.