Job 21:5BG1881

3Znoście mię, a ja będę mówił; a gdy domówię, naśmiewajcie się.

4Izaż do człowieka obracam narzekanie moje? a ponieważ mam o co, jakoż się niema trapić duch mój?

5Wejrzyjcież na mię, a zdumiewajcie się, a połóżcie rękę na usta wasze.

6Bo co sobie wspomnę, tedy się lękam, a strach zdejmuje ciało moje.

7Przeczże niepobożni żyją, starzeją się, i wzmagają się w bogactwa?