Job 20:7BG1881

Biblia Protestancka · BG1881 · Werset 7 z 29

"A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?"
Job 20:7

W kontekście

5Iż chwała niepobożnych krótka jest, a wesele obłudnika na mgnienie oka?

6By też wstąpiła aż do nieba hardość jego, a obłoku się dotknęła głowa jego:

7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?

8Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.

9Oko, które go widziało, nie ogląda go więcej, i nie ujrzy go więcej miejsce jego.

Czytaj cały rozdział Job 20 →