Job 20:7BG1881
Biblia Protestancka · BG1881 · Werset 7 z 29
"A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?"
W kontekście
5Iż chwała niepobożnych krótka jest, a wesele obłudnika na mgnienie oka?
6By też wstąpiła aż do nieba hardość jego, a obłoku się dotknęła głowa jego:
7A wszakże na wieki zginie jako gnój jego, a ci, którzy go widzieli, rzeką: Gdzież się podział?
8Uleci jako sen, a nie znajdą go; bo uciecze, jako widzenie nocne.
9Oko, które go widziało, nie ogląda go więcej, i nie ujrzy go więcej miejsce jego.