Job 19:12BG1881

10Popsuł mię zewsząd, abym zaginął, a wyrwał jako drzewo nadzieję moję.

11Nadto zapalił się na mię gniew jego, a policzył mię w poczet nieprzyjaciół swoich.

12Przyszły razem hufy jego, i utorowały przeciwko mnie drogę swoję, i obległy w około namiot mój.

13Braci moich odemnie oddalił, a znajomi moi stronią odemnie.

14Opuścili mię bliscy moi, a znajomi moi zapomnieli mię.