Job 17:7BG1881

5Kto pochlebia przyjaciołom, oczy synów jego ustaną.

6Wystawił mię zaiste na przypowieść ludziom, i jako śmiechowisko przed nimi.

7Zaćmione jest dla żałości oko moje, a wszystkie myśli moje są jako cień.

8Zdumieją się szczerzy nad tem; a niewinny przeciwko obłudnikowi powstanie.

9Będzie się trzymał sprawiedliwy drogi swojej; a kto ma czyste ręce, przyczyni mocy.