Job 17:13BG1881

11Dni moje przeminęły; myśli moje rozerwane są, to jest, zamysły serca mego.

12Noc mi się w dzień obraca; a światłość skraca się dla ciemości.

13Jeźlibym czego oczekiwał, grób będzie domem moim, a w ciemnościach uścielę łoże moje.

14Do dołu rzekę: Ojcem moim jesteś; a do robaków: Wy jesteście matką moją, i siostrą moją.

15Bo gdzież teraz jest nadzieja moja? a oczekiwanie moje któż ogląda?