Job 14:9BG1881

7Albowiem i o drzewie jest nadzieja, choć je wytną, że się jeszcze odmłodzi, a latorośl jego nie ustanie.

8Choć się zstarzeje w ziemi korzeń jego, i w prochu obumrze pień jego:

9Wszakże gdy uczuje wilgotność, puści się, i rozpuści gałęzie, jako szczep młody.

10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

11Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.