Biblia Protestancka · BG1881 · Werset 22 z 22
"Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili."
20Przemagasz go ustawicznie, a on schodzi; odmieniasz postać jego, i wypuszczasz go.
21Będąli zacni synowie jego, tego on nie wie; jeźli też wzgardzeni, on nie baczy.
22Tylko ciało jego, póki żyw, boleje, a dusza jego w nim kwili.
Czytaj cały rozdział Job 14 →