Job 14:11BG1881

9Wszakże gdy uczuje wilgotność, puści się, i rozpuści gałęzie, jako szczep młody.

10Ale człowiek umiera, zemdlony będąc, a umarłszy człowiek gdzież jest?

11Jako uchodzą wody z morza, a rzeka opada i wysycha.

12Tak człowiek, gdy się układzie, nie wstanie więcej, a pokąd stoją nieba, nie ocuci się, ani będzie obudzony ze snu swego.

13Obyżeś mię w grobie ukrył i utaił, ażby się uciszył gniew twój, a iżbyś mi zamierzył kres, kędy chcesz wspomnieć na mię!