Księga Jeremiasza 8:18BG1881

Biblia Protestancka · BG1881 · Werset 18 z 22

"Serce moje we mnie, któreby mię miało posilać w smutku, mdłe jest."
Księga Jeremiasza 8:18

W kontekście

16Od Dan słyszeć chrapanie koni jego, od głosu wykrzykania mocarzy jego wszystka ziemia zadrżała, którzy ciągną, aby pożarli ziemię, i wszystko, co jest na niej, miasto i tych, którzy mieszkają w niem.

17Bo oto Ja poślę na was węże najjadowitsze, przeciwko którym niemasz zaklinania; i pokąsają was, mówi Pan.

18Serce moje we mnie, któreby mię miało posilać w smutku, mdłe jest.

19Oto głos krzyku córki ludu mego z ziemi bardzo dalekiej mówiącej: Izali Pana niemasz na Syonie? Izali króla jego niemasz na nim? Przeczże mię wzruszyli do gniewu bałwanami swemi, próżnościami cudzoziemców?mówi Pan.

20Pominęło żniwo, skończyło się lato, a myśmy nie wybawieni.

Czytaj cały rozdział Księga Jeremiasza 8 →