Habakkuk 3:5BG1881

3Gdy Bóg szedł od południa, a Święty z góry Faran, Sela! okryła niebiosa sława jego, a chwały jego ziemia pełna była.

4Jasność jego była jako światłość, rogi były na bokach jego, a tam była skryta siła jego.

5Przed obliczem jego szedł mór, a węgle pałające szły przed nogami jego.

6Stanął i rozmierzył ziemię, wejrzał i rozproszył narody, skruszone są góry wieczne, i skłoniły się pagórki dawne: drogi jego są wieczne.

7Widziałem namioty Chusan próżności poddane, a opony ziemi Madyjańskiej drżały.