Księga Koheleta 2:4BG1881

2Śmiechowi rzekłem: Szalejesz, a weselu: Cóż to czynisz?

3Przemyślałem w sercu swem, abym pozwolił wina ciału memu,(serce jednak swoje sprawując mądrością) i abym się trzymał głupstwa dotąd, ażbym obaczył, coby lepszego było synom ludzkim czynić pod niebem, przez wszystkie dni żywota ich.

4Wielkiem sprawy wykonał; pobudowałem sobie domy, nasadziłem sobie winnic;

5Naczyniłem sobie ogrodów, i sadów, i naszczepiłem w nich drzew wszelakiego owocu;

6Pobudowałem sobie stawy ku odwilżaniu przez nie lasu, w którym rośnie drzewo;