Dzieje Apostolskie 3:4BG1881

2A mąż niektóry będąc chromy, zaraz z żywota matki swojej był noszony, którego na każdy dzień sadzano u drzwi kościelnych, które zwano piękne, aby prosił jałmużny od tych, którzy wchodzili do kościoła.

3Ten ujrzawszy Piotra i Jana, że mieli wnijść do kościoła, prosił ich o jałmużnę.

4A Piotr z Janem pilnie na niego patrząc, rzekli: Wejrzyj na nas!

5Tedy on z pilnością patrzał na nie, spodziewając się co wziąć od nich.

6I rzekł Piotr: Srebra i złota nie mam; lecz co mam, to ci daję: W imieniu Jezusa Chrystusa Nazareńskiego wstań, a chodź.