2 Samuel 22:45BG1881

43I potarłem je jako proch ziemi, jako błoto na ulicach podeptawszy je, rozmiotałem je.

44Tyś mię od sporu ludu mego wyrwał; zachowałeś mię, abym był głową narodów; lud, któregom nie znał, służy mi.

45Synowie obcy kłamali mną, a skoro usłyszeli, byli mi posłuszni.

46Synowie obcy opadali, a drżeli i w zamknieniu swem.

47Żyje Pan, i błogosławiona skała moja; niechże będzie wywyższony Bóg, opoka zbawienia mego.